Όταν η πλούσια οικογένεια Βασιλείου έχτιζε το πέτρινο ελαιοτριβείο το 1909, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως έναν αιώνα αργότερα αυτό θα ήταν σημείο συνάντησης ανθρώπων από όλον τον κόσμο, που θα περνάνε εκεί αξέχαστες διακοπές. Το ελαιοτριβείο γνώρισε μεγάλες δόξες, καθώς το λάδι "Θεσπέσιον " που παρήγε κέρδισε πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων και το "Μεγα Βραβείον" εκτός Συναγωνισμού στο διαγωνισμό του 1936 της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ξένοι ειδικοί τεχνίτες κατασκεύασαν το μύλο, τα καζάνια και το φουγάρο του, που είναι ακόμα το ψηλότερο στην περιοχή της Μυτιλήνης. Τα καραβάκια των παραγωγών της ελιάς και των εμπόρων λαδιού άραζαν έξω από το ξενοδοχείο και παραλάμβαναν τόνους λαδιού. Το ελαιοτριβείο δόθηκε ως προίκα στην κόρη Βασιλείου. Το 1985 το αγόρασε ο Παναγιώτης Τζανέτος, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από το Ζαΐρ με την γυναίκα του και τα πέντε παιδιά του. Αποφάσισε να το μετατρέψει σε ξενοδοχειακό συγκρότημα και άρχισε αμέσως τη συντήρηση του πέτρινου κτηρίου κρατώντας όλα τα παραδοσιακά του χαρακτηριστικά..